Ter Apelkanaal - De aanhouder wint!

Deuring bouwt nieuwe thuislocatie voor akkerbouwbedrijf na tien jaar strijd. Jan Deuring streed bijna tien jaar lang met verschillende overheden om een nieuwe plek voor zijn akkerbouwbedrijf. De slag is nog steeds niet geheel achter de rug, maar sinds september woont hij met zijn gezin in het buitengebied van Ter Apelkanaal op een kavel met daarbij twee nieuwe bewaarschuren.

‘Ik wil niet rancuneus klinken, maar tussen de gemeente en mij komt het denk ik nooit meer helemaal goed’, vertelt Jan Deuring in zijn nieuwe woning. Uitkijkende op een kale kavel met twee mooie nieuwe bewaarschuren voor met name aardappelen.

Aardappelen teelt hij voor Avebe, consumptie en friet, ook worden poters geteeld voor eigen gebruik. Dit doet Jan in maatschap met zijn broer Henk. De broers hebben twee man vast in dienst en twee man tijdelijk. Daarnaast werken ze veel met zzp’ers bij seizoenspieken en helpt hun vader van 75 jaar nog mee door hand- en spandiensten te verrichten.

Er is veel werk te verzetten, want naast aardappelen worden ook onder andere suikerbieten en lelies geteeld, alsmede snijmaïs voor melkveehouders waar grond mee wordt uitgeruild. Op de paar honderd hectare die ze bewerken wordt het meeste werk zelf gedaan. ‘Alleen het zaaien en rooien van de bieten doet de loonwerker, net als het planten van de lelies’, vertelt Deuring. ‘Wij doen ook nog wel eens wat voor andere boeren, maar een loonbedrijf zijn we beslist niet.’

Aanleiding nieuwbouw

Het bedrijf maakte zo een enorme ontwikkeling door. In 2001 namen Jan en en Henk het bedrijf over en bewerkten toen circa honderd hectare. Omdat uitbreiden op de toenmalige locatie, in de lintbebouwing in het dorp, niet mogelijk was, werd gekozen om te verkopen en elders een nieuwe stek te zoeken. Uiteindelijk bleek die zoektocht veel kopzorgen op te leveren en veel tijd en geld te kosten. ‘Op 31 januari 2007 hebben wij het verzoek ingediend bij de gemeente om mee te werken met aan de verplaatsing van ons akkerbouwbedrijf. Omdat we een knelpunt waren in de lintbebouwing, stond de gemeente wel open voor medewerking. Toen het op het vinden van een nieuwe locatie aankwam, liep het echter al snel niet meer soepel.’

Jan ging eerst in gesprek met de gemeente, maar kwam al snel bij de provincie uit. Die moest hun zaak behandelen. ‘De gemeente verschool zich achter de provincie. Zo heb ik dat het hele traject lang ervaren.’

Van de lokale overheid kreeg de akkerbouwer locaties aangewezen waar hij niets mee kon. ‘Eén fractie wilde ons laten bouwen op het industrieterrein. Dat wordt natuurlijk niets. Een ander idee was een locatie waar louter een zandpad naar toe lag. Een mogelijkheid voor een verharde weg ontbrak. Zo’n plek is vanzelfsprekend ook geen optie’, zegt Deuring die zich meer en meer tegengewerkt voelde. ‘Uit alles blijkt steeds weer dat veel politici en ambtenaren de schaalvergroting in de landbouw, waar ons nieuwbouwproject onderdeel van uitmaakt, als een bedreiging zien. Ik vind dat onterecht en onverstandig. Deze beweging is onontkoombaar. De betrokkenen hadden er beter aan gedaan om constructiever met ons mee te denken en te werken.’

Expertise

Jan Deuring begon het traject op eigen initiatief en behartigde zijn eigen zaken. Al vlot haalde hij een medewerker van DLV-advies erbij, maar dat bleek nog ontoereikend. Daarop kwam hij in gesprek met Jan Pieter Smit van Rombou, welke het traject van toen af aan begeleidde.

‘Jan Pieter is zakenkundig én, minstens zo belangrijk, hij blijft altijd in gesprek. Jan Pieter zei het wel duidelijk als er bijvoorbeeld een verkeerde voorstelling van zaken werd voorgespiegeld, maar kwaad werd hij niet. Dat was mij wel overkomen’, licht Jan Deuring toe.

‘Eigenlijk vind ik het maar niets dat deze hulp nodig is. Ik heb zelf negen jaar in de buitendienst gewerkt en de HAS afgerond, dan denk je dat je hier zelf mee redt.

Het is echter allemaal zo complex gemaakt dat je zonder hulp van zo’n expert als Jan Pieter Smit het gewoonweg niet meer voor elkaar bokst. Goedkoop is het niet, maar gelukkig bracht Smit ook waar voor z’n geld.’

Dat er veel bij komt kijken om een project van verplaatsing en nieuwbouw te realiseren, weet Deuring inmiddels maar al te goed. Naast het geschetste moeizame overleg met overheden, wordt er ook veel onderzoek gevraagd. ‘We hebben sowieso een beeldkwaliteitsonderzoek, een akoestisch onderzoek en een wateronderzoek uit laten voeren. Ook een aanpassing van het bestemmingsplan moesten we zelf schrijven. Dat alles houdt nogal wat in. Naast kennis, vraagt zo iets vanzelfsprekend ook veel tijd. Die heb je ook nodig voor de ‘gewone’ bedrijfsvoering.’

Toekomst

Dit voorjaar worden de laatste zaken in de schuren en om en rond het huis voor elkaar gemaakt. Vooral het installatiewerk was een lastige klus omdat er tot aan november vorig jaar geen stroom voorradig was via het net. ‘Dit blijkt in het buitengebied lastig te zijn. Het is iets om rekening mee te houden voor ieder die bouwt.’

Vooreerst  kan Deuring echter eindelijk weer echt goed vooruit. Om dit te tonen is hij ook van plan in juli een open dag te houden. Voor geïnteresseerde collega’s, maar vooral ook voor buurtbewoners. ‘Een aantal van hen toonde zich de afgelopen jaren wantrouwend richting onze plannen. Dat is ook wel begrijpelijk, want de gemeente spiegelde het voor als zijnde een onwenselijk ontwikkeling. We hebben gelukkig met geen van de buren nu echt problemen, maar ik bied hen graag de kans om, als alles echt klaar is, rustig een kijkje te komen nemen en een praatje te doen. We moeten hier immers nog een aantal jaren met elkaar vooruit.’

Meer lezen over een vergelijkbaar project?

Lees hier het verhaal over aardappelbewaring in Munnekezijl

 

 

 

Provincies

Blijf op de hoogte