Acquoy - Kooise Zorgboederij

Op de Kooise Zorgboerderij van Johan en Valerie de Jong ging vorig jaar een grote wens van de eigenaren in vervulling: een nieuwe overdekte rijhal werd in gebruik genomen. ‘Ik prijs die dag nog vaak’, zegt Johan. ‘Het heeft lang geduurd, maar wat ben ik blij dat we vasthoudend zijn gebleven. Zonder deze overdekte hal konden wij de mensen vaak niet bieden wat ze nodig hebben.’

Het is een drukte van belang op de Kooise Zorgboerderij in Acquoy. Geen onbekend beeld voor eigenaar Johan de Jong (63). Dagelijks ontvangen zijn vrouw Valerie (60) en hun personeel namelijk achttien tot twintig ‘hulpboeren’. Het zijn cliënten van zorginstellingen uit de omgeving met een verstandelijke beperking en meer dan eens ook gedeeltelijk een lichamelijk beperking.
Op zaterdag bezoeken andere cliënten hen. Dan zijn het meest kinderen tussen de zes en zestien jaar en daarnaast mensen die na een nare ervaring angst voor paarden kregen. Zij proberen het paardrijden voorzichtig weer op te pakken.
De zorg is een tak van sport die De Jong opbouwde nadat hij in 2001, na de MKZ-periode, besloot te stoppen met melkkoeien. In 1996 was het bedrijf al gestart met een camping bij het bedrijf, het runnen van een neventak was hen dus niet vreemd. De camping is nog steeds in gebruik en telt nu 25 standplaatsen.
Met de zorg kwamen ze eerst in contact door moeilijk opvoedbare kinderen op te vangen. Dat bleek niet goed te werken op hun boerderij. Hun interesse en ook die van zorginstelling Philadelphia was echter gewekt. Die benaderde De Jong om met ‘hulpboeren’ te gaan werken. Dat balletje is gaan rollen met de paardenhouderij als belangrijke bindende factor.
‘Veel cliënten vinden het rijden op, maar ook het werken met, de paarden prachtig. Een groot deel van hen lijdt echter ook in meerdere of mindere mate aan autisme. Die mensen moet je vastigheid bieden. Dat betekent bijvoorbeeld dat woensdagochtend paardrijles, ook woensdagochtend paardrijles moet zijn. Zonder overdekte rijhal viel dat nogal eens tegen als het weer niet goed was. Dat gaf vaak teleurstellingen.’

Oneens met de gemeente

De Jong stapte daarom vijf jaar geleden naar de wethouder voor ruimtelijke ordening in zijn gemeente. In de veronderstelling dat hij met een gesprek snel duidelijk kon maken wat het idee was en dat een bouwvergunning vlot voor elkaar zou zijn gebokst. Niets bleek minder waar.
De gemeente liet meteen weten dat er voor nevenactiviteiten slechts 350m2 van het erf ingeruimd mocht worden. Daar zat De Jong al overheen en een nieuwe hal, welke uiteindelijk 22 bij 45 meter groot is geworden, met een rijbak van 20 bij 40, paste daar absoluut niet bij.
Het werd Johan de Jong duidelijk dat zij zo niet aan de vergunning kwamen en hij zocht hulp. Via LTO werd hij op Rombou gewezen en kwam Gert-Jan Festen op zijn pad. De Jong besloot met Festen in zee te gaan om de vergunningen toch rond te krijgen. Want dat dat moest gebeuren, daarin was hij vastbesloten. ‘Goedkoop was het niet, maar wel goed. En dat is het belangrijkste’, vertelt Johan. ‘Zonder Festen en Rombou hadden wij het nooit gered, al wisten we dat in het begin natuurlijk nog niet. Al had ik wel snel in de gaten dat Festen iets kan wat ik niet beheers: Hij spreekt naast de boerentaal ook de taal van de ambtenaren. Dat maakte het verschil. Bij overleggen hield ik later daarom ook mijn mond. Festen behield de rust, maar was ook vasthoudend. Dat maakt dat we het uiteindelijk voor elkaar kregen. Begrijp mij goed, ik was sowieso nooit van plan om op te geven. Dat zit bepaald niet in mijn aard en bovendien vond ik de opstelling van de gemeente onterecht. Het is echter fijn dat Festen zich er net als ons echt in vastbeet. Dan pas je elkaar goed.’

Natuurpaden

Om voor de Kooise Zorgboerderij inderdaad resultaat te boeken, ging Gert-Jan Festen meerdere keren om tafel met de gemeente planologisch overleggen. Uiteindelijk rolde daaruit dat er toch toestemming werd verleend voor de overdekte rijhal. Daarbij werd een bouwvergunning geregeld net als een milieuvergunningen en een vergunning in het kader van de natuurbeschermingswet. Het bedrijf grenst ook aan een natuurgebied. De Jong heeft zelfs 10 hectare van zijn 30 hectare grond daartoe omgetoverd. ‘Met mooi weer gaan we daar paardrijden en het is voor iedereen toegankelijk. We hebben er onder andere een kikkerpoel gerealiseerd en er liggen wandelpaden waarvoor wij een vergoeding krijgen.’
Op het bedrijf van Johan en Valerie lopen naast zo’n 22 paarden en pony’s ook nog Dexter-runderen. Nu een stuk of zestien. Het idee is om door te groeien naar ruim twintig stuks. ‘Eerder hadden we gewoon vleesvee, maar die zijn vaak te groot voor onze cliënten.  Zij moeten er zonder enig probleem en twijfel, op een vertrouwde wijze, mee kunnen werken. Dat kan met dit kleine rustige koetje heel goed.’ Bij de paarden geldt net zo dat karakter doorslaggevend is of een paard of pony op de Kooise Zorgboerderij past.

Toekomstplannen

Johan en Valerie worden naast hun personeel ook ondersteund door hun kinderen Bert (38), Jacqueline (34) en Ronnie (31). Laatstgenoemde toont ook interesse om het bedrijf voort te zetten. Zijn vader werkt daarom nu alweer samen met Festen aan de toekomst. Ze trachten de verruiming van het bouwblok ook volledig beschreven te krijgen. Om eventuele problemen later voor te zijn.
‘Daarvoor heb ik Rombou ook nodig’, zegt Johan. ‘Vandaag de dag kun je veel zaken gewoonweg als agrariër niet meer zelf oppakken. Je moet er bewust tussenuit stappen als de expert met de overheid overlegt. Dat heb ik wel ingezien gedurende het proces van de laatste jaren. Erg vind ik dat niet. Het resultaat telt namelijk voor mij. En dat is de overdekte rijhal. Ik prijs die dag in maart 2017 nog vaak. De dag dat wij de hal in gebruik konden nemen.’

"Complexe vragen in ruimtelijke ordening en milieu" Gert-Jan Festen

Branches

Provincies

Blijf op de hoogte